Tojad mocny
Aconitum napellusL.
Bylina o korzeniach bulwiastych, łodydze wzniesionej, liściach dłoniastych, naprze-mianległych. Osadzone na wierzchołku łodygi rozgałęzione grono składa się z niebieskich kwiatów o charakterystycznym kształcie hełmu. Owocem jest mieszek. Gatunek europejski. Występujący w całej strefie umiarkowanej po Szwecję, rośnie dziko w cienistych zagajnikach i lasach liściastych. U nas podlega ochronie. W niektórych krajach jest uprawiany na dużą skalę w celach farmaceutycznych.
Zbiera się tylko bulwy (Tuber Aconiti) boczne wyrosłe w lecie. Po dokładnym oczyszczeniu i usunięciu korzeni oraz części nadziemnych przecina się bulwy wzdłuż i suszy szybko w temperaturze nie przekraczającej 40 °C. Z roślinami i zebranymi częściami należy obchodzić się bardzo ostrożnie, ponieważ cała roślina jest silnie trująca. Bulwy zawierają do 1,5 % alkaloidów - akonitynę, napellinę i benzyloakonitynę, cukry, skrobię i inne substancje.
W dużej dawce akonityna jest jedną z najgwałtowniejszych trucizn działających na układ nerwowy; zebrane bulwy służą głównie do pozyskiwania tego alkaloidu. Stanowi on składnik preparatów przeciwbólowych (stosowanych przy gośćcu, dnie, rwie kulszowej, bólach zębów) sprzedawanych wyłącznie na receptę lekarską. Jest również skutecznym środkiem stosowanym w chorobach i bólach spowodowanych przeziębieniem. W Polsce tojad nie jest stosowany.
Objawami zatrucia są: nadmierne wydzielanie się śliny, duszność, drżenie, przyspieszenie pulsu i oddechu; 10 g bulw stanowi dawkę śmiertelną.
Okres kwitnienia: VII-IX Zbiór bulw: VI-X
